Als je door Zuid-Limburg wandelt, kom je ze overal tegen: graften en holle wegen. Ze zijn heel typisch voor deze streek en bijna nergens anders tref je ze aan. Zowel graften als holle wegen zijn inslijtingen of dalen met steile begroeide wanden vol planten, struiken en bomen. Maar hoe zijn ze ontstaan en waar zijn ze goed voor?
Graften en holle wegen
Holle wegen
De dieper gelegen, uitgeholde wegen zijn een gevolg van erosie. Reeds aangelegde afvoergeulen transformeerden in holle wegen. Ze zijn ontstaan door een combinatie van uitslijting door regenwater en het gebruik als pad door mensen en dieren. De holle wegen zijn vaak gevormd op veelgebruikte routes tussen een dorp in het beekdal en de akkers en weiden op een hoger gelegen plateau.
Graften
Graften zijn ontstaan doordat boeren stroken bos lieten staan, dwars op de helling waarboven ontginning plaatsvond. Aan de onderkant langs de graft werd de grond bij een fikse regenbui weggespoeld door uitholling. Aan de bovenkant bleef de grond hangen, omdat de wortels de bodem vasthielden. Zo ontstonden trapvormige terrassen in het heuvellandschap.
