Op vakantie in Zuid-Limburg na de wateroverlast

Zuid-Limburg herstelt van de watersnood. De rivieren en beken kabbelen inmiddels weer rustig door de heuvels. Je bent van harte welkom! De meeste bedrijven zijn weer open en staan klaar om jou gastvrij te ontvangen. Maar op enkele plekken is er flinke waterschade als gevolg van de overstromingen. Waar is er nog wateroverlast en waar niet? Waar kan ik op vakantie of een dagje uit? Wij helpen je weer veilig op weg.

 

 

 

Een tuinkabouter loopt over een trapje van paddestoelen die langs een boom groeien

Kleine dingen maken het leven groter

Blogger: Wiel Beijer - Wandelen met Wiel

Een poos geleden wandelden wij de wijnroute in Wahlwiller. Tussen twee wijngaarden in viel mijn oog op iets kleins. Klein maar fijn. In een boomholte stond een beeldje van de Maagd Maria. Een beeldje in wit en blauw. Van zo'n kleine schoonheid op mijn wandelpad kan ik oprecht blij worden.

Zoals ik onlangs ook blij werd in de Lindenlaan in Valkenburg nabij de Franse Molen. We stonden op het einde van een wandeling op de brug een moment naar de snelstromende Geul te kijken. Bij een mergelgevel ging mijn blik als het ware automatisch omhoog. Alsof daar iets was dat ik beslist moest zien.

Het iets was er inderdaad. In een beschadigde hoeksteen zag ik een stenen beeldje van opnieuw Maria. Deze houdt het kindje Jezus voor zich. Het is alsof er een mini-Lourdesgrot in de hoeksteen is gebeiteld, maar het gat blijkt te zijn ontstaan door een granaatinslag in september 1944 tijdens de bevrijding van Valkenburg. Opnieuw een onverwachte kleine curiositeit op mijn pad.

Een mariabeeld staat verstopt in een holletje van een boom
Een zwart mariabeeldje met kindje Jezus staat verstopt in de inkeping van afgebrokkelde muur

Tijdens wandelingen kijk ik doorgaans om mij heen. Naar links, naar rechts, omhoog, omlaag om vooral niets te missen. Dat is handig, zeker als je een route moet beschrijven. Al kijkend zie ik naast interessante insecten, bloeiende bloemen en prachtige paddenstoelen ook verhalen die verteld willen worden zoals bij kerken en kastelen. En op de meest vreemde plekken ontdek ik kleine rariteiten, die ik meteen vastleg.

Soms zijn het glimlachmomentjes. Zoals de verzameling kaboutertjes nabij de Eyserbeek in de Piepert in de buurt van Eys of het eenzame kaboutertje in een boomholte dat we ontdekten tijdens de afdaling van de Cauberg richting Geul. Of het actuele beeldje van een naakt mannetje met mond- en neusmasker in een oprit in Pesaken.

Een beeld van een naakte man met mondkapje staat langs een heg
Een houten kaboutertje verstopt in de nis van een boom

Vaak is het klein religieus erfgoed dat we wandelend ontdekken. Crucifixen en wegkruisen kom je in Zuid-Limburg bij wijze van spreken op elke straathoek en elk kruispunt van wegen tegen. Maar soms moet je echt goed uit je ogen kijken om niet aan een crucifix voorbij te lopen. Dan ontdek je een stuk hoger in een boom een Jezuke aan een houten kruisje of een vergeten exemplaar aan de zijmuur van een schuur deels verstopt achter klimop.

Een wegkruisje met Jezus hangt aan een boom
Een wegkruisje verstopt achter de klimop

Klein is niet groot, maar hoeft daarom niet onbeduidend, onbetekenend, petieterig of prullerig te zijn. Integendeel zou ik zeggen. Er is ook zoiets als kleine schoonheid. Een voormalig letterkundig genootschap in Leiden had als devies: Minima crescunt. Hetgeen zoveel betekent als: ‘op den duur wordt het kleine groot’. Aan dit devies klamp ik mij maar vast als ik al wandelend spied naar kleine dingen, die samen onderdeel zijn van het groter geheel.

Saskia & Serge bezongen in de jaren zeventig van de vorige eeuw deze minima als volgt: 't Zijn de kleine dingen die het doen, die het doen. 't Zijn de kleine dingen die het doen. Of, zoals ik onlangs in een interview las in verband met positief denken in deze tijden van lockdown en avondklok: ‘Genieten van kleine dingen maakt het leven groter.