Van harte welkom!

Zowel Visit Zuid-Limburg als de lokale ondernemers doen er alles aan om recreëren zo inspirerend, ontspannen en veilig mogelijk te laten verlopen. Check de websites van de aanbieders voor actuele maatregelen voor horeca, culturele instellingen, bioscopen, musea, voorzieningen van accommodaties, sauna’s, casino’s en bibliotheken.

Ga veilig op pad in Zuid-Limburg

 

Stilte6

Stilte buiten het stiltegebied

Blogger: Wiel Beijer - Wandelen met Wiel

(Zoals mijn lezers weten, blijf ik ook in deze barre tijden van coronadreiging met plezier wandelen. Naar buiten gaan en bewegen is immers ook nu, of beter juist nu, goed voor je, indien je het doet overeenkomstig de regels: dus solo of met je partner, drukte mijden en minstens 1,5 meter afstand houden van andere wandelaars. In ons aller belang. Dit gezegd hebbende...)

 

“De stilte der natuur heeft veel geluiden.” Dit schitterende citaat van de schrijver Adriaan Roland Holst las ik enkele dagen geleden op een houten plankje bevestigd aan een houten weidepaal op het schattige landgoed Wolfhagen. Ergens tussen voetpad aan de Lange Rijn in Oirsbeek en de Scholtissenholenweg in Wolfhagen.

 

We wandelden in het gebied tussen Windraak, Doenrade, Oirsbeek en Puth. Prachtig wandelgebied met op veel plekken gegarandeerde stilte. Zeker nu. Misschien wel evenveel stilte hier als in ieder geval op een doordeweekse dag in het officiële benoemde stiltegebied in het Heuvelland.

“Stilte, jij bent het mooiste wat ik ooit heb gehoord”, citeer ik instemmend de Russische schrijver Boris Pasternak. Maar wat is dat, stilte? “Stilte: een gat in het geluid.” Zo omschreef althans de dichter Bert Schierbeek dat geluidloze. 

Die stilte konden wij soms letterlijk horen te voet onderweg in dat grotendeels geluidloze gebied tussen Windraak en Oirsbeek. Er was geen hinderlijk vliegverkeer, er waren geen knetterende motoren. Alleen fluitende vogels. Soms een blaffende hond in de verte of in diezelfde verte luidruchtig spelende kinderen opgesloten in een tuin. En wat fietsers en wandelaars. Net als wij stille genieters.

We startten boven op de Wéndjraak, zoals het gehucht Windraak in het dialect heet. Het lijkt inderdaad of er altijd wel wat wind staat daarboven op de Windraak met uitzicht op Sittard en op Geleen. We komen langs Huize Seraphine, het kloostertje van de Liefdezusters van het Kostbaar Bloed. Wat een mooie naam voor een kloosterorde. Liefde, zusters, liefdezusters. Even verderop passeren we het speciale bankje voor Pieterpadders met het vriendelijke opschrift: “Als uw tong droog voelt als leer en blaren kwellen al te zeer, vindt dan hier uw krachten weer.”

Stilte5
Stilte2
Stilte4

Over het Plateau van Doenrade met zicht op de kerktoren van Huis Watersley en de Kollenberg. Vervolgens door een prachtige holle weg omhoog naar Doenrade. Een rondje door het dorp langs enkele mooie monumentale vroegere boerenhoeves en dan via Klein Doenrade, het nieuwe natuurgebiedje de Beukenberg – hier lag vroeger de stortplaats waar mij ome Wiel die in Klein-Doenrade woonde elke dag ging neuzen en er altijd wel weggeworpen spiksplinternieuwe spullen vond – afdalen naar het in een droogdal gelegen Oirsbeek.

Even een stil respectvol bezoekje brengen aan de Fatimagrot. Deze uit de kluiten gewassen uit Kunrader steen opgetrokken Mariagrot hebben de inwoners van Oirsbeek in 1945/1946 gebouwd uit dankbaarheid voor het einde van de oorlog. Oirsbeek kwam redelijk ongeschonden uit die verschrikkelijke oorlog. Voordat we buiten Oirsbeek aan de beklimming van het voetpad aan de Lange Rijn beginnen, genieten we eerst van ‘Jong Limburg’. De toekomst. In de ene wei drie blij huppelende veulens met hun drie trotse moeders en aan het begin van de klim in een ander weiland tientallen piepjonge lammetjes en hun moeders.

Stilte3
Stilte6

Dan gaan we klimmen en wandelen over een smal kronkelend voetpad langs de bosrand en door het golvende landgoed Wolfhagen met zijn weilanden en boomgaarden gelegen in het schattige dalletje van het beekje de Kakkert. We worden getrakteerd op prachtige vergezichten op Schinnen en omgeving. En we komen langs dat citaat op dat houten plankje. “De stilte der natuur heeft veel geluiden.” De stilte, het lijkt zo vanzelfsprekend dat die er is, nu, maar o wee als de geluiden van alledag de stilte weer verdrijven ... Doorlopen. Langs de rand van Puth en dan via smalle paden door het bos op de Wanenberg. Langs de heemtuin van het IVN en her en der uit hout gesneden beelden. Via de Schelberg terug naar de Windraak.

Een dag later lees ik in een opiniestuk van Mohammed Benzakour in NRC deze mooie zin: “De mens is geboren voor stilte. Rumoer is niet zijn aard en geraas niet zijn gezel.” Ik denk erover na in mijn tuintje bij een glas wijn. Met name over die door Benzakour gewenste wekelijkse dag van stilte als we straks weer terugkeren in wat vóór deze intelligente lock down als normaal gevonden werd. De herrie van alledag. Soms verlang ook ik terug naar de rust van die zondagen van weleer met uitbundig beierende kerkklokken en gesloten winkels. Al vrees ik dat de (ver)kooplust niet meer terug te draaien valt. Daarom ga wandelen en geniet nog even van de stilte die ons nu wat vaker noodgedwongen gegund is.

(Tijdens deze wandeling volgden wij grotendeels de rode paaltjes van de route SC04 zoals te zien op de VVV-wandelkaart Grensmaasvallei.)