Informatie in verband met coronavirus

Alleen samen krijgen we het coronavirus onder controle! Daarom houden we ons in Zuid-Limburg aan het stappenplan van de Rijksoverheid. Check de websites van de aanbieders voor actuele maatregelen voor horeca, culturele instellingen, bioscopen, musea, voorzieningen van accommodaties, sauna’s, casino’s en bibliotheken.

Onze Visit Zuid-Limburg Shops zijn open vanaf 29 mei. Uiteraard zijn wij online en via onze social media kanalen bereikbaar. Volg ons voor de laatste updates.

Buiten het binnenlandse België

22 april 2020

Buiten het binnenlandse België

(Zoals mijn lezers weten, blijf ik ook in deze barre tijden van corona met plezier wandelen. Naar buiten gaan en bewegen is immers ook nu, of beter juist nu, goed voor je, indien je het doet overeenkomstig de regels: dus solo of met je partner, drukte mijden en minstens 1,5 meter afstand houden van andere wandelaars. In ons aller belang. Dit gezegd hebbende...)

...Het voelt raar voor deze wandelaar die al vele jaren met veel plezier zijn wandelschoenafdrukken achterlaat in het Mergelland. Ik bedoel, die officiële sluiting van het Heuvelland voor niet-Heuvellanders, ik kan er maar niet aan wennen.

Normaal wandelen we regelmatig in het nu gesloten Heuvellandgedeelte gelegen tussen de autowegen en Belgische grens. Vooral midweeks om de weekenddagjesmensen niet voor de voeten te lopen. Midweeks is het namelijk best wel rustig tussen de heuvels en in de dalen van Geul en Gulp. Zeker in tijden als deze. Dat hebben we ook de afgelopen mooi weer weken gedaan. Rondom Wahlwiller, Eys, Gulpen, Mechelen en Epen. Steeds lussen lopen. Lussen van 10 tot 15 kilometer. Om het gebied te herontdekken, om misschien wel onontdekte paden alsnog te belopen. Onze volgende lus zou ten zuiden van Epen zijn...

Daarnaast wandelen we in Zuid-Limburg uiteraard ook graag buiten het officiële Heuvelland. Niet alleen momenteel. Tussen Heerlen en Sittard is namelijk veel moois te ontdekken, weten wij al jaren. Bijvoorbeeld in het dal van de Geleenbeek, dat met de jaren mooier wordt. Nu het Heuvelland plots een beetje ons ‘binnenlandse België’ is geworden en we ons daar momenteel niet helemaal welkom voelen – dat voelt erg raar moet ik zeggen – wandelen we maar even helemaal in zeg maar ons eigen Zuid-Limburgse ‘binnenland’.

Niet zonder spijt. Integendeel, tijdens deze herontdekkingstochten ontdekken we ook in dit gebied plekken die ons voorheen niet zo zijn opgevallen. We slaan paadjes in, die we niet eerder verkenden. Of we wandelen bekende routes eens in tegenovergestelde richting. Dat levert een totaal andere wandeling op.

Zo liepen we ook weer op en rond het ietwat golvende Centraal Plateau ook wel het Plateau van Schimmert genoemd. Links en rechts en noordelijk en zuidelijk van Schimmert hebben we afgelopen weken heel wat kilometers afgelegd. Vaak in open boerenland, waar we in de landschappelijke leegte van de nu nog vrij kale akkers konden genieten van de prachtige vergezichten. Vaak ook in de schaduw van de beuken en eiken in de bosjes zoals langs de Strabeek in het Ravensbos of langs de Platsbeek tussen Aalbeek en Nuth. We liepen door eeuwenoude holle wegen waar we nieuwbouw vossenholen en dassenburchten zagen. Stonden een moment stil bij de grafstenen op de kleine Joodse begraafplaats op de Kleverberg bij Groot-Haasdal. Passeerden tal van veldkruisen en kapelletjes, goed onderhouden vakwerkhuizen en monumentale hoeves. Ja, ook buiten het vijf sterren landschap van het Heuvelland.

We wandelden voor ons gevoel vrij hoog. Met heel vaak de Reus van Schimmert als landmark. Die in 1927 gebouwde 38 meter hoge bakstenen watertoren ontworpen door de Sittardse architect Jos Wielders. Indrukwekkend mooie Amsterdamse Schoolbouw op 178 meter boven NAP. Ook de toren van de St. Remigiuskerk van Schimmert konden we vaak van verre zien. Zoals de wandelaar in het oostelijk deel van het Heuvelland bijna overal de kerktoren van de op 195 meter boven NAP gelegen St. Martinuskerk van Vijlen als kompas kan gebruiken.

Wandelend konden we de afgelopen weken genieten van de stilte, want we hadden nauwelijks last van storend kabaal van dalende en opstijgende vliegtuigen van Maastricht-Aachen Airport. Die zijn er nu even bijna niet. Gelukkig weinig motorrijders met doorboorde uitlaten in dit deel van Zuid-Limburg. Te weinig bochtige wegen hier wellicht. Geen breed over smalle wegen uitwaaierende wielerpelotons, want geen bekende Amstel Goldhellingen hier. Af en toe een sportieve wielrijder, soms een MTB-er, vriendelijk edoch waarschuwend roepend want zoals gebruikelijk is niet voorzien van een fietsbel. Af en toe een tractor met aan het stuur een vriendelijk groetende boer, of een ruiter te paard. En regelmatig andere wandelaars, die net als wij genieten van het voorjaar en die andere wandelaars zonder problemen de 1,5 meter passeerruimte gunnen. En ook hier overal voorjaarsbloeiers en voorjaarsfluiters en bloesembomen achter meidoornhagen. Meer laagstam dan hoogstam, maar daarom niet minder uitbundig bloeiend.

Bijzonder genoten hebben we van een prachtig stukje van het ommetje ‘Hellerrondje’ tussen Aalbeek en Helle. Over een smal pad langs de diep ingesneden naar hartenlust meanderende Platsbeek. Het paadje voerde ons deels over landgoed Ruttersdael met zijn graslanden en hoogstamboomgaard. Via de gehuchten Terstraten en Tervoorst en langs de visvijver bij Nierhoven. Enkele vissers tuurden naar hun dobbers op het water. In afwachting van ‘beet’ of van ‘betere tijden’. Of van beide? Wij wachten mee af...

Mocht het Heuvelland ook na 28 april no go area zijn voor ons niet-Heuvellanders, hetgeen we niet hopen, dan valt er hoe dan ook genoeg te (her)ontdekken in ons eigen Zuid-Limburgse ‘binnenland’. Toch verheugen we ons op die geplande te wandelen lus ten zuiden van Epen. Liefst met een legale  landsgrensoverschrijding naar de echte Belgische buren die we momenteel zo moeten missen.

Gerelateerde links

Deel deze pagina met je familie en vrienden

Terug naar de website