15 december 2016

Wachten op de eerste sneeuw

De winter toont de kwetsbaarheid van het Zuid-Limburgse landschap. Als de bossen, struiken, hoogstambomen en heggen kaal zijn, blijkt pas hoe fragiel de beplanting is. En hoeveel er achter die beplanting schuil gaat aan allerhande bebouwing. Fotograferen wordt voor mij weer spannend als Zuid-Limburg in de greep komt van de winter, en sneeuw en ijs het landschap tekenen. Ik fotografeer graag tijdens de sneeuwbuien. Het levert een bijzondere vorm van pointillisme waarbij de sneeuw als witte verfstippen de achtergrond langzaam dicht kleurt. En in het besneeuwde landschap leidt de omhulling van de sneeuw juist tot onthulling. Sneeuw helpt mij bij het zoeken naar de essenties van het landschap. Het laat zien welke elementen tot de details horen en welke elementen deel uitmaken van de hoofdstructuur. Dat biedt ongekende perspectieven om het Zuid-Limburgse landschap te ontleden.

Een bekende les uit de landschapsfotografie is dat een foto ‘iets’ op de voorgrond moet hebben. Het geeft de foto diepte en het lijkt alsof je het landschap inkijkt. Het mooiste is natuurlijk als de voorgrond echt iets toevoegt aan de achtergrond van de foto; alsof de voorgrond het verhaal van de achtergrond vertelt. Het heuvellandschap van Zuid-Limburg biedt door de hoogteverschillen hier hele mooie mogelijkheden voor. Zeker als door sneeuw voor- en achtergrond in elkaar lijken te versmelten. Bij deze foto van een eik nabij Raren is dat effect zo sterk, dat je bijna niet meer gelooft dat het één foto is (© Herman van Steenwijk).

Als het gaat sneeuwen, wacht ik niet tot het droog is, maar ik ga meteen naar buiten met mijn camera! Het is altijd een hele kunst om de camera en vooral de lens droog te houden, want anders mislukt het alsnog. Om geen tijd te verliezen loop ik meestal direct mijn huis uit, om op zoek te gaan naar de voor mij bekende plekken rond mijn dorp Stokhem. Die zien er nu zo anders uit. Zoals kasteel Wijlre, altijd al een plaatje met de smalle hoge ramen, de strakke mergelbanden als speklagen tussen de bakstenen en de grote zonnewijzer (en samen met de tuinen en kunstwerken is het natuurlijk het mooiste Gesamtkunstwerk van Limburg!). De sneeuwbui maakt het beeld van het kasteel met de Italiaanse populieren zacht, maar versterkt juist het vormenspel (© Herman van Steenwijk).

Zolang het sneeuwt stop ik niet met fotograferen. Als ik me omdraai bij kasteel Wijlre zie ik de populierenrij waar ik bijna dagelijks langsfiets. Ik houd bewust afstand en met een telelens laat ik de bomen dicht op elkaar aansluiten. Het strakke beeld van de witte lijnen van sneeuw tegen de donkere stammen wordt doorbroken door de zijtakken die buiten de lijntjes mogen ‘kleuren’ (© Herman van Steenwijk).

Deel deze pagina met je familie en vrienden

Terug naar de website